Trzustka, żółć i jelito cienkie — dlaczego trawienie tłuszczów wymaga współpracy kilku narządów?

Trzustka, żółć i jelito cienkie — dlaczego trawienie tłuszczów wymaga współpracy kilku narządów?

Tłuszcz jest jednym z najważniejszych składników pokarmowych psa i kota. Dostarcza energii, jest źródłem niezbędnych kwasów tłuszczowych i uczestniczy w dostarczaniu witamin rozpuszczalnych w tłuszczach.

Jednocześnie jego wykorzystanie przez organizm jest bardziej skomplikowane niż zwykłe „strawienie tłuszczu przez trzustkę”.

Lipaza trzustkowa jest niezwykle ważna, ale nie działa sama.

Aby tłuszcz znajdujący się w karmie mógł ostatecznie zostać wykorzystany przez organizm, potrzebna jest współpraca kilku elementów:

TŁUSZCZ W POKARMIE

↓

ŻÓŁĆ I KWASY ŻÓŁCIOWE

↓

PRZYGOTOWANIE TŁUSZCZU DO TRAWIENIA

↓

LIPAZA TRZUSTKOWA

↓

ROZKŁAD TRIGLICERYDÓW

↓

JELITO CIENKIE

↓

WCHŁANIANIE

↓

WYKORZYSTANIE PRZEZ ORGANIZM

To kolejny przykład pokazujący, dlaczego podczas rozmowy o trzustce warto patrzeć szerzej niż na jeden narząd i jeden enzym.

Trzustka, żółć i jelito cienkie 1

Dlaczego tłuszcz jest szczególnym składnikiem pokarmu?

Większość tłuszczu w diecie występuje w postaci triglicerydów.

Problem polega na tym, że tłuszcz i środowisko wodne przewodu pokarmowego nie mieszają się łatwo ze sobą.

Można zobaczyć to nawet poza organizmem.

Jeżeli do szklanki wody dodamy olej, powstaną dwie oddzielne warstwy. Podobne wyzwanie musi zostać rozwiązane w jelicie.

Enzym trawienny potrzebuje dostępu do powierzchni cząstek tłuszczu, a duże skupiska tłuszczu tworzą stosunkowo niewielką powierzchnię kontaktu z otaczającym je środowiskiem.

Dlatego pierwszy ważny etap nie polega jeszcze na chemicznym rozłożeniu tłuszczu.

Najpierw trzeba stworzyć warunki, w których enzymy będą mogły działać efektywniej.

I tutaj pojawia się żółć.

Żółć nie jest enzymem trawiącym tłuszcz

To ważne rozróżnienie.

Często mówi się w uproszczeniu, że „żółć trawi tłuszcze”.

W rzeczywistości kwasy żółciowe nie przecinają triglicerydów w taki sposób jak enzym trawienny.

Ich rola jest inna.

Pomagają rozproszyć duże skupiska tłuszczu na znacznie mniejsze struktury i zwiększyć powierzchnię, z którą mogą kontaktować się enzymy trawienne.

Proces ten nazywamy emulgacją tłuszczu.

W dużym uproszczeniu:

DUŻA KROPLA TŁUSZCZU

↓

DZIAŁANIE ŻÓŁCI

↓

WIELE MNIEJSZYCH KROPLI

↓

WIĘKSZA POWIERZCHNIA DLA ENZYMÓW

Właśnie dlatego żółć i enzymy trzustkowe wykonują dwa różne, ale uzupełniające się zadania.

W badaniu dotyczącym wpływu wiązania kwasów żółciowych na trawienie u psów wykazano, że ograniczenie dostępności kwasów żółciowych wpływało na pozorną strawność tłuszczu. Autorzy podkreślali znaczenie kwasów żółciowych dla emulgacji i prawidłowego wchłaniania lipidów w jelicie cienkim.

Żółć przygotowuje więc środowisko.

Ale dopiero potem do gry wchodzi jeden z najważniejszych enzymów trzustkowych.

Lipaza trzustkowa — kluczowy enzym w trawieniu tłuszczu

Lipaza trzustkowa jest enzymem odpowiedzialnym za hydrolizę triglicerydów.

Oznacza to, że rozkłada duże cząsteczki tłuszczu na mniejsze składniki, przede wszystkim:

  • wolne kwasy tłuszczowe,
  • monoglicerydy.

To właśnie te mniejsze struktury mogą uczestniczyć w dalszych etapach prowadzących do wchłonięcia tłuszczu.

Przegląd dotyczący enzymów trzustkowych u zwierząt towarzyszących wskazuje lipazę trzustkową jako jeden z kluczowych enzymów odpowiedzialnych za trawienie i wykorzystanie tłuszczów, a niedostateczna aktywność enzymów trzustkowych prowadzi do zaburzeń trawienia i wchłaniania składników odżywczych.

Możemy więc uzupełnić wcześniejszy schemat:

ŻÓŁĆ
przygotowuje tłuszcz do skutecznego kontaktu z enzymami

↓

LIPAZA TRZUSTKOWA
rozkłada triglicerydy

↓

JELITO CIENKIE
umożliwia wchłanianie produktów trawienia

Żaden z tych etapów samodzielnie nie opisuje całego procesu.

Trzustka, żółć i jelito cienkie 2

Trzustka dostarcza nie tylko lipazę

Rola zewnątrzwydzielniczej części trzustki nie kończy się na wydzielaniu enzymów.

Do dwunastnicy trafia również wydzielina zawierająca wodorowęglany, których zadaniem jest między innymi neutralizowanie kwaśnej treści opuszczającej żołądek.

Ma to znaczenie, ponieważ enzymy trawienne potrzebują odpowiednich warunków do działania.

W przeglądzie dotyczącym prawidłowej fizjologii trzustki kota opisano zarówno wydzielanie enzymów przez komórki pęcherzykowe trzustki, jak i wydzielanie wodorowęglanów pomagających neutralizować kwaśną treść przedostającą się do dwunastnicy.

W rzeczywistości proces wygląda więc jeszcze bardziej kompleksowo:

ŻOŁĄDEK

↓

kwaśna treść pokarmowa

↓

DWUNASTNICA

  •  

WYDZIELINA TRZUSTKOWA

↓

odpowiednie warunki dla enzymów

↓

TRAWIENIE

Trzustka dostarcza zatem zarówno narzędzia w postaci enzymów, jak i elementy pomagające stworzyć dla nich odpowiednie środowisko.

Rozłożenie tłuszczu nadal nie kończy procesu

Załóżmy, że żółć wykonała swoje zadanie, a lipaza rozłożyła triglicerydy.

Czy tłuszcz jest już wykorzystany przez organizm?

Jeszcze nie.

Produkty trawienia nadal znajdują się w świetle jelita.

Muszą dotrzeć do powierzchni enterocytów — komórek nabłonka jelitowego — i zostać wchłonięte.

Kwasy żółciowe uczestniczą także w tym etapie, pomagając tworzyć struktury nazywane micelami mieszanymi.

Można je potraktować jak mikroskopijne „nośniki”, które pomagają utrzymać produkty trawienia tłuszczów w środowisku jelita i transportować je w pobliże powierzchni enterocytów.

Schemat:

TRIGLICERYD

↓

EMULGACJA

↓

LIPAZA

↓

KWASY TŁUSZCZOWE + MONOGLICERYDY

↓

MICELE

↓

ENTEROCYT

↓

WCHŁONIĘCIE

Współczesny przegląd fizjologii trawienia i wchłaniania tłuszczów opisuje właśnie kolejne znaczenie emulgacji przez kwasy żółciowe, działania lipazy i późniejszego pobierania produktów trawienia przez komórki jelita.

Dlatego prawidłowa aktywność lipazy nie wystarczy, jeżeli kolejne elementy procesu nie działają prawidłowo.

Co dzieje się z tłuszczem po wejściu do komórki jelita?

Wchłonięcie przez enterocyt także nie jest końcem.

Wewnątrz komórek jelita produkty trawienia tłuszczów są ponownie przetwarzane.

Z długołańcuchowych kwasów tłuszczowych i monoglicerydów mogą ponownie powstawać triglicerydy, które następnie są pakowane wraz z innymi lipidami i białkami w większe struktury transportowe — chylomikrony.

Chylomikrony trafiają przede wszystkim do układu limfatycznego, a następnie do krążenia.

Dopiero stamtąd zawarte w nich lipidy mogą być dystrybuowane do różnych części organizmu.

Możemy więc zobaczyć, jak długa jest droga tłuszczu:

MISKA

↓

ŻOŁĄDEK

↓

ŻÓŁĆ

↓

TRZUSTKA I LIPAZA

↓

JELITO

↓

ENTEROCYT

↓

UKŁAD LIMFATYCZNY

↓

KRĄŻENIE

↓

TKANKI

Zjedzenie tłuszczu jest więc naprawdę dopiero początkiem.

Co się dzieje, gdy aktywność enzymów trzustkowych jest niewystarczająca?

Dobrego modelu ponownie dostarcza zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki — EPI.

W EPI wydzielanie enzymów trzustkowych staje się niewystarczające do prawidłowego trawienia pokarmu.

Jedną z konsekwencji może być ograniczone trawienie i wchłanianie tłuszczów.

W aktualnym przeglądzie dotyczącym EPI u psów i kotów schorzenie określane jest jako zespół zaburzeń wchłaniania wynikający z niedostatecznego wydzielania enzymów trawiennych przez komórki pęcherzykowe trzustki.

W badaniach eksperymentalnych u psów z niewydolnością trzustki wykazano również bezpośrednią zależność pomiędzy aktywnością lipazy a ilością tłuszczu, która zostaje wchłonięta. Zwiększanie aktywności dostarczanej lipazy prowadziło do wzrostu współczynnika wchłaniania tłuszczu.

Pokazuje to, dlaczego aktywność lipazy ma tak duże znaczenie przy ocenie preparatów enzymatycznych.

Nie chodzi tylko o to, ile pankreatyny znajduje się w produkcie.

Liczy się to, jaką aktywność enzymatyczną rzeczywiście dostarcza.

Dlaczego właśnie trawienie tłuszczu może być szczególnie wymagające?

W przypadku wyraźnego niedoboru enzymów trzustkowych trawienie tłuszczu może być trudniejsze do pełnego odtworzenia niż wykorzystanie części pozostałych składników pokarmowych.

Nawet odpowiednio prowadzona enzymoterapia nie zawsze całkowicie normalizuje wchłanianie lipidów u każdego pacjenta. Zwraca na to uwagę również MSD Veterinary Manual w aktualnych zaleceniach dotyczących EPI u psów i kotów.

To jeden z powodów, dla których odpowiedź konkretnego zwierzęcia powinna być oceniana w czasie, zamiast zakładać, że istnieje jeden identyczny schemat dla wszystkich pacjentów.

Czy przy problemach z trzustką zawsze należy maksymalnie ograniczać tłuszcz?

Nie.

To jedno z najbardziej rozpowszechnionych uproszczeń.

Stwierdzenie:

„problem z trzustką = dieta bez tłuszczu”

jest zdecydowanie zbyt szerokie.

Po pierwsze, zapalenie trzustki i zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki to dwa różne problemy, które wymagają odmiennego spojrzenia żywieniowego.

Po drugie, nawet w przypadku EPI odpowiedź na ilość tłuszczu w diecie może być indywidualna.

W badaniu porównującym różne strategie żywieniowe u 21 psów z EPI najlepsza dieta różniła się pomiędzy poszczególnymi zwierzętami. U części najlepiej sprawdzała się dieta podstawowa, u części wysokotłuszczowa, a u innych zmodyfikowane warianty żywienia.

Co więcej, MSD Veterinary Manual zwraca uwagę, że nadmierne ograniczenie tłuszczu przy EPI może dodatkowo zmniejszać jego przyswajanie oraz zwiększać ryzyko niedostatecznej podaży niezbędnych kwasów tłuszczowych i witamin rozpuszczalnych w tłuszczach.

Dlatego sposób żywienia powinien wynikać z konkretnego rozpoznania, stanu pacjenta i jego odpowiedzi na dietę, a nie z jednej zasady stosowanej do wszystkich chorób trzustki.

Trzustka, żółć i jelito cienkie 3

Tłuszcz jest potrzebny organizmowi

Tłuszczu nie należy traktować wyłącznie jako składnika „trudnego do strawienia”.

Pełni on wiele ważnych funkcji.

Jest skoncentrowanym źródłem energii, dostarcza niezbędnych kwasów tłuszczowych, uczestniczy w budowie błon komórkowych oraz umożliwia prawidłowe wykorzystanie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach:

  • witaminy A,
  • witaminy D,
  • witaminy E,
  • witaminy K.

Dlatego zaburzenia trawienia i wchłaniania tłuszczów mogą mieć konsekwencje wykraczające poza sam wygląd kału.

Przy znacznym i długotrwałym zaburzeniu wykorzystania lipidów problem może dotyczyć również stanu odżywienia całego organizmu.

To kolejny przykład osi:

TRZUSTKA

↓

TRAWIENIE

↓

JELITO

↓

WCHŁANIANIE

↓

ORGANIZM

Trzustka jest kluczowa, ale nie działa sama

Właśnie trawienie tłuszczów szczególnie dobrze pokazuje, dlaczego warto unikać myślenia o poszczególnych narządach w izolacji.

Wątroba dostarcza składników żółci.

Żółć pomaga przygotować tłuszcz do działania enzymów.

Trzustka dostarcza lipazę oraz wydzielinę pomagającą stworzyć odpowiednie warunki w dwunastnicy.

Lipaza rozkłada triglicerydy.

Kwasy żółciowe uczestniczą w tworzeniu miceli.

Jelito umożliwia wchłonięcie produktów trawienia.

Układ limfatyczny i krążenie transportują je dalej.

Dopiero współdziałanie wszystkich tych elementów pozwala organizmowi wykorzystać tłuszcz znajdujący się pierwotnie w karmie.

Dlatego zamiast:

„trzustka trawi tłuszcz”

znacznie dokładniej powiedzieć:

„trzustka jest jednym z kluczowych elementów złożonego procesu trawienia i wchłaniania tłuszczu”.

Co warto zapamiętać?

  • Trawienie tłuszczu wymaga współpracy kilku narządów. Sama obecność lipazy nie opisuje całego procesu.
  • Żółć nie jest enzymem trawiennym. Kwasy żółciowe pomagają emulgować tłuszcz i przygotować go do skutecznego działania enzymów oraz późniejszego wchłaniania. Badania u psów potwierdzają znaczenie dostępności kwasów żółciowych dla prawidłowego wykorzystania lipidów.
  • Lipaza trzustkowa jest jednym z najważniejszych enzymów uczestniczących w wykorzystaniu tłuszczów. Rozkłada triglicerydy do mniejszych cząsteczek, które mogą przejść kolejne etapy prowadzące do wchłonięcia.
  • Jelito cienkie jest niezbędnym końcowym etapem procesu. Strawienie tłuszczu nie oznacza jeszcze jego wykorzystania — produkty trawienia muszą zostać wchłonięte przez enterocyty.
  • „Problemy z trzustką” nie oznaczają automatycznie konieczności maksymalnego ograniczenia tłuszczu. Zapalenie trzustki i EPI to różne sytuacje, a przy EPI reakcja na zawartość tłuszczu w diecie może różnić się pomiędzy pacjentami.
  • Najważniejszy jest cały łańcuch: żółć przygotowuje tłuszcz, lipaza pomaga go rozłożyć, jelito umożliwia wchłonięcie, a dopiero później organizm może wykorzystać powstałe składniki.

Trawienie tłuszczu nie jest zadaniem jednego enzymu ani jednego narządu. To skoordynowany proces, w którym trzustka, żółć i jelito cienkie muszą działać razem, aby składniki znajdujące się w karmie mogły ostatecznie stać się dostępne dla całego organizmu.

Trzustka, jelita i cały organizm są połączone szeregiem zależności.

Jelito reaguje na pojawienie się pokarmu i uczestniczy w regulacji pracy trzustki. Trzustka dostarcza enzymy umożliwiające rozkład składników. Jelito cienkie przejmuje produkty trawienia, a organizm może następnie wykorzystać je do produkcji energii, budowy tkanek i prowadzenia procesów metabolicznych.

Jednocześnie jakość trawienia wpływa na to, jaka ilość i jaki rodzaj materiału dociera do dalszych części przewodu pokarmowego. Badania psów z EPI pokazują, że zaburzeniom funkcji trzustki mogą towarzyszyć wyraźne zmiany mikrobioty jelitowej i jej metabolitów.

Dlatego pełny obraz wygląda nie tak:

TRZUSTKA → ENZYMY

ale:

POKARM → JELITO → TRZUSTKA → TRAWIENIE → WCHŁANIANIE → ORGANIZM

oraz równolegle:

TRAWIENIE → SKŁAD TREŚCI JELITOWEJ → MIKROBIOTA → ŚRODOWISKO JELITA.

Najważniejszą zasadę można więc zapamiętać tak:

PROBLEM ZACZYNAJĄCY SIĘ W JEDNYM MIEJSCU PRZEWODU POKARMOWEGO MOŻE ZMIENIAĆ PROCESY ZACHODZĄCE ZNACZNIE DALEJ — DLATEGO TRZUSTKĘ, JELITA I KONDYCJĘ CAŁEGO ZWIERZĘCIA WARTO ROZPATRYWAĆ RAZEM.

Zagadnienia

Lypovin dla trzustki psów i kotów

Przejdź do sklepu Pro Salute i wybierz preparat oparty na wysokoaktywnych enzymach trzustkowych wspierających prawidłowe trawienie i wykorzystanie pokarmu.